«سازمان احوازی حقوق بشر» بر اساس گزارش‌های مستند دریافتی از منابع میدانی در احواز و منابع حقوقی موثق، نگرانی شدید و عمیق خود را نسبت به جان چهار تن از شهروندان عرب احوازی اعلام می‌دارد. این افراد در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۶ (برابر با ۱۳ اسفند ۱۴۰۴) توسط نهادهای امنیتی ایران به‌صورت خودسرانه بازداشت شده‌اند؛ بازداشتی که هم‌زمان با دوره تنش‌های نظامی و درگیری‌ها میان ایران از یک سو، و اسرائیل و ایالات متحده از سوی دیگر صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این بیانیه، منابع موثق موفق به احراز هویت سه تن از این چهار بازداشت‌شده شده‌اند که همگی از ساکنان منطقه "قلعه کنعان واقع در کلان‌شهر احواز" هستند:

۱. بهادر زرگانی (۳۹ ساله): فرزند خضیر، متاهل و دارای سه فرزند. وی به دلیل مدیریت یک مرکز محلی ترک اعتیاد و بازپروری جوانان، شخصیتی اجتماعی، شناخته‌شده و محترم در منطقه خود به شمار می‌رود. ۲. منصور ناصری (۴۰ ساله): فرزند هادی، متاهل و دارای چهار فرزند. ۳. امین ناصری.

این سازمان تاکید می‌کند که مقامات قضایی و امنیتی ایران بایکوت خبری مطلقی را بر این پرونده اعمال کرده‌اند؛ به‌طوری که خانواده‌های این افراد در محرومیت کامل از حق تعیین وکیل مستقل، از محل نگهداری فرزندان خود یا اتهامات مطروحه علیه آنان هیچ‌گونه اطلاعی ندارند.

خانواده‌ها و سازمان‌های حقوق بشری بیم آن دارند که این گروه نیز به همان سرنوشت تراژیکی دچار شوند که بازداشت‌شده احوازی، "مجتبی کیان" به آن گرفتار شد؛ فردی که در دوران جنگ، بدون اطلاع خانواده‌اش و کمتر از ۵۰ روز پس از بازداشت، به‌صورت مخفیانه و با عجله اعدام شد. این امر نشان‌دهنده شتاب بی‌سابقه و فزاینده در اجرای احکام انتقام‌جویانه تحت پوشش فرامین نظامی است.

منابع موثق این سازمان اشاره می‌کنند که نهادهای امنیتی در چنین شرایطی تعمداً به طرح اتهامات فضفاض (کلی و مبهم) و سناریوهای ساختگی نظیر "جاسوسی برای موساد یا سی‌آی‌ای"، "همکاری اطلاعاتی با دشمن" و "محاربه" روی می‌آورند؛ اتهاماتی که اعترافات مربوط به آن‌ها تحت شکنجه‌های شدید در سلول‌های انفرادی اداره اطلاعات بازجویی و اخذ می‌شود.

مقامات قضایی با سوءاستفاده از وضعیت جنگی و قانون جدید موسوم به "تشدید مجازات جاسوسی"، به منظور تسریع در روند محاکمه و تایید احکام اعدام در دیوان عالی کشور بدون هیچ‌گونه تدقیق و بررسی حقوقی اقدام می‌کنند. هدف از این اقدامات عبارت است از:

• نمایش قدرت و ایجاد بازدارندگی داخلی.

• ایجاد رعب و وحشت در جامعه احواز و سرکوب معترضان و مخالفان.

«سازمان احوازی حقوق بشر» به جامعه بین‌المللی یادآوری می‌کند که این اقدامات، نقض فاحش کنوانسیون‌های بین‌المللی است:

• ماده ۹ و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: که به‌وضوح ناپدیدسازی قهری و بازداشت خودسرانه را ممنوع کرده و بر لزوم فراهم کردن محاکمه عادلانه، علنی و تضمین‌های دفاعی تاکید می‌ورزد.

• صدور و اجرای احکام اعدام بر اساس اعترافات اجباری تحت شکنجه‌های روحی و جسمی، در زمره "اعدام‌های فراقضایی" و جنایت علیه بشریت قرار می‌گیرد.

این سازمان فوراً از کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد و گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران می‌خواهد تا اقدام عاجل به عمل آورده و با اعمال فشار بر تهران، خواستار روشن شدن سرنوشت این چهار بازداشت‌شده و متوقف کردن قطار اعدام‌های سریعی شوند که پشت پرده درگیری‌های منطقه‌ای به راه افتاده است.