أحواز – ۲۴ مارس ۲۰۲۶ (۴ فروردین ۱۴۰۵)
سازمان احوازی حقوق بشر نسبت به تشدید روند پیگردهای امنیتی و بازداشتهای خودسرانه شهروندان عرب در اقلیم أحواز ابراز نگرانی عمیق کرده و نسبت به پیامدهای تداوم سیاست ناپدیدسازی قهری و ایراد اتهامات واهی به بازداشتشدگان هشدار میدهد.
این سازمان تداوم بیخبری از سرنوشت جوان أحوازی، اسماعیل باوی (۲۰ ساله)، فرزند عباس، از اهالی روستای «وهیب» (اسلامآباد ۲) واقع در مسیر جاده أحواز–عبادان را مستند کرده است.
نیروهای امنیتی در اواسط مارس ۲۰۲۶ (نیمه اسفند ۱۴۰۴) با یورش به منزل پدری وی، او را بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. تا امروز، ۲۴ مارس ۲۰۲۶، خانواده وی هیچ تماسی با او نداشته و از محل نگهداری یا وضعیت سلامت جسمانی وی اطلاعی ندارند. این امر نگرانیها را در مورد احتمال اعمال فشارهای جسمی و روانی برای اخذ اعترافات اجباری تحت شکنجه افزایش داده است.
پرونده اسماعیل باوی در حالی پیگیری میشود که منطقه شاهد موج جدیدی از فشارهای امنیتی است؛ به طوری که وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران چند روز پیش از صدور این بیانیه، از بازداشت دو شهروند در شهر حویزه خبر داد و اتهامات سنگینی از جمله «همکاری و جاسوسی برای اسرائیل و ایالات متحده آمریکا» را به آنها نسبت داد.
سازمان احوازی حقوق بشر معتقد است که این اتهامات اغلب به عنوان پوششی سیاسی برای توجیه سرکوب سیستماتیک مورد استفاده قرار میگیرند. این سازمان بیم آن دارد که پنهانکاری مقامات درباره سرنوشت اسماعیل باوی، مقدمهای برای گنجاندن وی در پروندههای امنیتی ساختگی و فاقد حداقل استانداردهای دادرسی عادلانه باشد.
سازمان احوازی حقوق بشر ضمن بار کردن مسئولیت کامل جان و سلامت تمامی بازداشتشدگان بر عهده مقامات جمهوری اسلامی، خواستار :
فاش کردن فوری محل نگهداری اسماعیل باوی و بازداشتشدگان حویزه.
اجازه برقراری تماس بازداشتشدگان با خانواده و دسترسی به وکیل مستقل.
مداخله گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر برای فشار بر تهران جهت توقف بازداشتهای خودسرانه مبتنی بر انگیزههای قومی و سیاسی.
سازمان أحوازي حقوق بشر