بیانیه صادر شده از سوی سازمان احوازى حقوق بشر در ۱۰۱-مین سالگرد اشغال: یک قرن پایداری در برابر نسل‌کشی

صد و یک سال از اشغال می‌گذرد و در این مناسبت دردناک، سازمان احوازى حقوق بشر تأکید می‌کند آنچه ملت عرب در احواز با آن روبروست، از چارچوب‌های سنتی نقض حقوق بشر فراتر رفته و به سطح «نسل‌کشی سیستماتیک» (Systemic Genocide) رسیده است. این اقدامات بر اساس ماده ۶ اساسنامه رم (دیوان کیفری بین‌المللی) صراحت دارد و توسط مقامات تهران از طریق مسیرهایی که با تمامی میثاق‌های بین‌المللی مغایرت دارد، اعمال می‌شود:

• نسل‌کشی جغرافیایی و زیست‌محیطی (Geocide): نابودی عمدی اکوسیستم‌ها و خشکاندن منابع حیاتی، که نقض ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق حیات و امنیت شخصی) محسوب می‌شود. این اقدام ابزاری قسری برای کوچ اجباری بومیان است و به عنوان قرار دادن عمدی یک گروه در معرض شرایط دشوار زندگی به قصد نابودی فیزیکی آن‌ها طبقه‌بندی می‌شود.

• تثبیت نظام «آپارتاید» (تبعیض نژادی): از طریق سیاست‌های شهرک‌سازی سیستماتیک و به حاشیه راندن صاحبان اصلی زمین در حقوق اقتصادی و اجتماعی؛ امری که نقض «کنوانسیون بین‌المللی رفع هرگونه تبعیض نژادی» و اوج جرایم ممنوعه در قوانین بین‌المللی است.

• محو فرهنگی اجباری: محروم کردن انسان احوازی از زبان مادری و تغییر هویت مکانی شهرها، نقض ماده ۲۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است که حق گروه‌های قومی در بهره‌مندی از فرهنگ و زبان خود را تضمین می‌کند.

• اعدام‌های میدانی و طناب‌های دار: اجرای احکام اعدام علیه فرزندان ملت ما، نقض ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی است که تأکید دارد «حق زندگی از حقوق ذاتی هر انسان است». این اعدام‌ها بخشی از استراتژی کشتار جمعی برای تخلیه سرزمین از پیشگامان آزادی‌خواه است.

• بازداشت‌های خودسرانه و اتهامات ساختگی: زندانی کردن هزاران نفر با پرونده‌های امنیتی جعلی، با ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر که تصریح می‌کند «هیچ‌کس را نباید خودسرانه توقیف، حبس یا تبعید کرد» در تضاد است و هدف آن از بین بردن بافت اجتماعی و خاموش کردن صدای حقوقی ملت است.

ما به تمام جهان تأکید می‌کنیم که تمامی اقدامات سرکوبگرانه، از اعدام و بازداشت تا محرومیت، تنها بر عزم و اراده ما برای ادامه مسیر پایان دادن به بردگی و اشغال می‌افزاید. اراده ما در برابر طناب‌های دار نخواهد شکست، بلکه این‌ها سوخت مبارزه ما تا دستیابی به آزادی و کرامت بر اساس «اصل حق تعیین سرنوشت» مصرح در منشور ملل متحد باقی خواهد ماند.

بازپس‌گیری حقوق ملی و مشروع ملت احواز، تنها ورودی اصلی و بنیادین برای تحقق صلح و عدالت بین‌المللی است.

سازمان احوازى حقوق بشر